Home
Home Who-am-i Ghosts? Cases equipment Methodes films

Investigating the Paranormal

   

In 2006 stond  er een artikel in een lokaal weekblad over een gedeelte van het Ruigeplaatbos in Hoogvliet. Dit gedeelte, genaamd ‘heksepaadje’, een overwoekerd pad langs de oude maas, zou de plek zijn waar in het nabije verleden minimaal 2 personen zich zouden hebben  verhangen. Een groep enthousiastelingen besloot om in 2 groepjes deze plek in de nacht te onderzoeken. Gewapend met een videocamera die in het donker kon filmen nam ik deel aan groep 2.
Wat me direct opviel was dat zodra iemand zei dat hij “iemand in de boom zag bungelen” bijna iedereen het ook ineens zag. Een beetje het effect van “de kleren van de Keizer”; vooral niet laten merken dat je ‘het’ niet ziet anders hoor je er niet bij. Ik zag niks, wellicht was ik dus niet in de wieg gelegd voor dit soort onderzoekjes. Plots zag ik door de zoeker van de camera een flits van een lichtbol in de kruin van een boom… wat was dat?
Door de video vertraagd af te spelen zag ik dat de lichtvlek slechts enkele frames in beeld kwam… Iemand suggereerde dat het wel eens het schijnsel van een infrarood scherpstel-lampje van een foto camera zijn van de anderen die in de buurt waren… niet geheel onmogelijk.
Maar waar ik helemaal mijn hoofd over brak was een kinderstem die op de band stond… Op het moment dat je een aantal van de onderzoekers door het hoge struikgewas proberen te lopen klonk ineens op de opname “ja, echt!” in een kinderstem. Vanzelfsprekend waren er die nacht geen kinderen in het bos, en ik kon me niet herinneren dat iemand op dat moment een kinderstem imiteerde. Op de video zie je op het moment dat de stem klinkt ook niemand opkijken of reageren… dat moest dus betekenen dat deze stem niet op de bewuste nacht ‘live’ gehoord werd. Was dit nu mijn eerste EVP?
Nog steeds twijfel ik, vooral omdat het mijn allereerste paranormaal onderzoek was, en ik me niet kon voorstellen al meteen beet te hebben.


Maar mijn interesse was gewekt. Met een deel van het groepje gingen ik verder en samen richtten we een groep op die ik de naam Haunted Holland gaf. We gingen naar oude ruïnes, woningen, musea en forten. We werden door radio, tv en schrijvende pers gevraagd om met hen onderzoeken te doen. We leerden dat er in Nederland door ons succes  meerdere groepen kwamen waarvan de meeste elkaar het licht in de ogen niet gunde. Een enorme haat en nijd verspreide zich over elke groep, en een flink deel van de tijd van Haunted Holland ging op aan de verdachtmakingen en achterdocht dan met waar ze ooit voor opgericht was. Ik probeerde me er zoveel mogelijk buiten te houden, en de relatie met andere groepen zo zakelijk mogelijk te houden, maar in ieder geval de relatie te onderhouden.

Eind 2011 kwam er een kink in de kabel. Overige leden van Haunted Holland gingen hun eigen weg verder. Na een tijdje pauze te hebben genomen werd ik toch nog steeds voor consult bij radio en tv opnames en meerdere interviews gevraagd.
De naam Haunted Holland is en blijft synoniem aan de een van de eerste en beste paranormale onderzoeksteams en daarom sla ik een nieuwe weg in….


Er moeten eerst een aantal dingen gebeuren, en een daarvan is het vernieuwen van de in verval geraakte website….

Who Am I who-am-i who-am-i