Home
Home who-am-i Spoken? cases equipment Methodes films

Investigating the Paranormal

   

CASE 11 - mei 2008

Slot Doortwerth



Slot Doorwerth is een van die locaties waar je als Ghosthunter alleen maar van kan dromen. En als je dan door een tv-omroep benaderd word om daar hoofdgast te mogen zijn in een programma speciaal over jou, en je samen met de programmamaker door het kasteel mag speuren, uitleggen wat je doet en zo… dan zeg je natuurlijk geen nee.

Dankzij de capriolen van een paar grappenmakers die na de uitzending van het Britse tv-programma Most Haunted op Doorwerth de beheerders in de maling hebben genomen heeft het slot sinds een paar jaren zijn deuren gesloten voor ghosthuntergroepjes. Waarvoor dank.

Nog voordat het beheer van het slot tot dit jammerlijke maar noodzakelijke besluit kwamen besloot een tv ploeg er opnames te maken voor een programma waarvoor wij uitgenodigd werden. De bedoeling was dat we er lieten zien hoe “abnormaal” we waren wanneer we door donkere gangen te lopen op zoek naar spookjes en geestjes. Helaas kwamen er een paar kinken in de kabels, en was de enige actie die we voor de camera mochten uitvoeren een Ouiija-bord sessie.

Tussen de opnames van wat sfeerbeelden van het slot waren we even in een zaaltje alleen achter gebleven waar onze EMF meters als gekken uitsloegen. Hoewel er in dat zaaltje regelmatig audio-visuele presentaties gegeven werden en er dus kabels op de grond lagen en langs het plafond hingen, en aan de muren audiospeakers te zien waren, hadden de meters meer praats zolang we ze op ongeveer 1 meter van de grond hielden in het midden van de zaal.

Jammer genoeg hadden we te weinig tijd om dit verder uit te zoeken.


Aan het eind van de avond, na heel lang stilletjes wachten, was ‘ons’ item aan de beurt.
Op een zolderkamer werden camera’s op dolly’s opgesteld, en ons ouijabord uitgestald op een tafel met 4 stoelen. Samen met de presentator van het programma begonnen we aan de sessie.
Telkens echter vloog het glas naar de ‘tot ziens’.

Nu hecht ik persoonlijk weinig waarde aan een kartonnen plank met een limonadeglas dat alleen in beweging lijkt te kunnen komen als meerdere mensen hun vingers erop leggen, maar daar hoop ik later op terug te komen…
Wat ik of anderen er ook van mogen vinden, als de ‘geest’ of wat het glas ook beweegt continu aan lijkt te geven geen zin te hebben in communicatie houden we het normaal gesproken dan voor gezien. De regie van de tv ploeg echter vond dat we ‘het spook’ boos moesten maken, en toen we ook nog eens op commando van de regie door een opgetrommeld medium uitgekafferd moesten worden hield ik het helemaal voor gezien.

Ghosthunting is een serieuze zaak. Natuurlijk wil tv spannende plaatjes hebben, maar zelfs een sportprogramma vraagt niet aan Formule 1 coureurs of ze een paar rondjes met hun ogen dicht willen rijden om zo spectaculaire crashes in beeld te krijgen. Tenminste, ik neem aan dat een coureur geen gehoor zal geven aan zo’n verzoek.

Het tv programma is later nooit uitgezonden en na een gesprek met de presentator een paar weken bleek dat ook hij respect had voor onze beslissing te stoppen.

Foto: mijngelderland.nl